... Æ ...

... Æ ...

İki kız.İstanbuldan. Bu şehirde yaşamak zor iş.16/19.Biraz şanssız. Çokça aşık.Kendilerine ait bir baloncuğun içinde yaşayan.Kapalı kapıların ardında kalan.Gizlilikten az biraz sıkılan.Rengarenk. Yeri gelince durgun.Ama aşık. Çok aşık.

20.NisanBuçuk.1996Buçuk

Skype’ta burun çekişlerimi dinlediği için seviyorum ben onu… :-P

-E

Tenim adını üşüyor…

Tenim adını üşüyor…

Psikopat gibi gözlerimi dikip gözlerine bakmak..

Keşke ‘siz’ olmasanız da sadece ve tamamen ‘biz’ olabilsek..

Bir kız düşünün ki binde bir ihtimali bile düşünüp temkinli davransın canı sıkılması pahasına.. Evde elektrik olmaması ve benimle konuşamaması ihtimaline karşın şarjı bitmesin diye müzik bile dinlemiyor.. İşte ben o kıza aşığım..

(Bir kız ki vol 2)

Bir kız düşünün ki sırf kollarını öpüyorum diye onları mahremiyeti sayıp sıcağa bile aldırmadan hırkayla dolaşıyor.. Sırf başkaları benim öptüğüm kolları görmesin diye.. Heh işte o benim sevgilim.. Nisan’ım.. Aşkım.. Şimdi ben tekrar aşık olmayayım da ne yapayım..?

(Bir kız ki vol 1)

O benim hayatımın ışığı…

Ben artık Nisan’la aynı evde yaşayıp ortak bir hayat yaşamak istiyorum yeter artık ya yeter..

Ben ona baktığımda… Dünyamı görüyorum…

Birbirine bakarken sebepsiz yere gözlerin doluyorsa bil ki aşkının alevlerinden çıkıyor gözyaşların..